Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Zawody operatorskie wywołane postępem technologicznym

Między tymi punktami skrajnymi („biegunami”) znajdują się wszystkie pozostałe zawody operatorskie. Należy również dodać, że w niektórych przedsiębiorstwach łączy się czynności robocze operatora i pracownika pomocniczego, operatora i robotnika remontowego lub operatora i ustawiacza. Oto co K. Vensan i V. Grossen piszą w swej książce, która odzwierciedla praktykę automatyzacji we Francji, o pracy średnio wykwalifikowanego robotnika obsługującego linię automatyczną (autorzy umownie oznaczają takiego robotnika skrótem SR): „W przypadku obsługiwania linii automatycznej praca SR ogranicza się do czynności związanych z równomiernym załadowywaniem linii na jednym z jej końców lub zdejmowaniem produktów z drugiego końca linii. Na linii automatycznej SR nie ma żadnej możliwości zmiany rytmu procesu produkcyjnego… Na przykład na jednej z linii automatycznych robotnik pracuje przez 20 sekund, po czym 20 sekund odpoczywa. W znacznie większym stopniu niż poprzednio (gdy pracował na obrabiarce – K.G.) jest on przykuty do maszyny, nawet jeśli łączny czas odpoczynku przewyższa ogólny czas przerw chwilowych, które mógł on sobie przedtem wygospodarować.

W zasadzie SR musi również wykonywać najprostsze czynności obserwacyjne – obserwować czerwone i białe sygnały świetlne, które wskazują koniec operacji bieżącej i uprzedzają o uszkodzeniach urządzenia” (Vensan, Grossen, 1959, s. 74).

W opisanym przypadku SR pełni jednocześnie funkcje operatora i robotnika pomocniczego. W naszych przedsiębiorstwach, o wyższym poziomie automatyzacji, zauważa się tendencje do wyodrębnienia funkcji operatora. Tendencja ta występuje tym wyraźniej, im wyższy jest poziom automatyzacji. N. Siłantjewa przeprowadziła analizę czasu pracy operatora na różnych co do poziomu te,chnicznego liniach automatycznych. „Jak świadczy przeprowadzona analiza, stosunkowo najwięcej czasu w ciągu dnia operator poświęca funkcjom związanym z «obserwacją czynną» działania linii, zużycie czasu na tę obserwację wzrasta wraz ze zwiększaniem się stopnia zautomatyzowania linii: linia bloku (zakłady samochodowe im. Lichaczewa) – 46,8%, linia bloku (Moskiewskie zakłady samochodów osobowych) – 69,7%, 1L51 (te same zakłady) – 75,2%, linia sterowana według programu – 84%” (Siłantjewa, 1960, s. 77). Można myśleć o łączeniu funkcji przez operatora pierwszej z wymienionych linii: w odniesieniu do ostatniego z przypadków tę możliwość należy odrzucić.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.