Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Zakres pamięci Szereszewskiego – ciąg dalszy

W reprodukcjach Szereszewskiego zdarzały się i opuszczenia. Łuria wskazuje jednak na specyficzne źródło owych opuszczeń, interpretując je mankamentami innymi niż luki pamięci. Na przykład luka powstawała wówczas, gdy zapamiętywany przedmiot umieszczany był w wyobrażeniach Szereszewskiego na tle tego rodzaju, że trudne było późniejsze rozróżnienie (biały przedmiot na białym tle lub przedmiot znajdujący się w miejscu niedostatecznie oświetlonym).

Ejdetyzm stanowił jednak tylko jeden rys znamienny pamięci Szereszewskiego. Zdaje się nie ulegać wątpliwości, że dużą rolę odgrywała także synestezja. Dźwięki miały dla Szereszewskiego oprócz właściwości słuchowych także barwę, zapach, smak. Podobnie w przypadku obrazów wzrokowych doznawał on jednocześnie silnych wrażeń dźwiękowych, smakowych itd. To wszystko sprawiało, że niezależnie od działających podniet spostrzeżenia jego były wielozmysłowe, co w połączeniu z ejdetyzmem zwielokrotniało efekty jego pamięci.

W pewnych przypadkach synestezja przeszkadzała zapamiętywaniu. Na przykład, jeśli w czasie, gdy Szereszewski czytał, rozlegały się jakieś dźwięki, to percepcja tekstu mogła być utrudniona. Obraz czytanego tekstu mógł bowiem być przesłonięty wzrokowym obrazem słyszanych dźwięków. Na tekście pojawiały się niejako plamy, które obniżały jego czytelność. Przykład ilustruje, jak bardzo silne wrażenia wzrokowe wywoływane były u Szereszewskiego podnietami słuchowymi i – co z tym się wiąże – jak specyficzne było u niego spostrzeganie, a więc i zapamiętywanie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.