Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Wycofywanie się z życia cz. III

Okres ten jest łatwiejszy dla ludzi, którzy przez całe życie mieli wyraźne zainteresowania i zgodnie z nimj ukierunkowaną aktywność. Lepiej znoszą go ludzie mający „powołanie” niż ci, którzy pracowali „na po adach”. Jest to sprawa możliwości ekonomicznych osobistych walorów jednostki. Człowiek, który ma kreślony zawód, może często kontynuować swą pracę i utrzymywać swe kontakty zawodowe do końca życia, o więcej, ma on czas, pieniądze i możliwości na to, by przygotować się do wycofania się z pracy i rozmąć zainteresowania i zajęcia, które będzie wyko- ywał do późnego wieku. Ciągłość zajęć, kontaktów owarzyskich i sposobu życia zapewnia stałość wzorów przystosowania się, pozwalając na łagodniejsze rzejście z życia wypełnionego pracą do okresu eme- ytalnego, w którym jest więcej czasu wolnego, co może dać zadowolenie. Ludzie o niższym poziomie inteligencji lub znajdujący się w mniej korzystnych warunkach spędzają większą część swoich dojrzałych lat ,na posadach” zmieniających się, ale wytwarzających rutynę. Zapewniają sobie dzięki tej pracy renty, dające podstawy do życia. Praca ta jednak nie rozwija aktywności człowieka, nie oddziałuje na sposób spędzania czasu wolnego po pracy lub w okresie emerytalnym. Wycofanie się z pracy zawodowej może ludziom tym stwarzać poważne trudności w przystosowaniu się, zwłaszcza że dzieje się to nagle koło 65 roku życia. Zrywa się wówczas ciągłość niezbędna dla dobrego samopoczucia, a brak już czasu i pieniędzy na zorganizowanie nowych zadowalających warunków życia. Lepsze zabezpieczenie materialne i organizowanie specjalnych kursów, na których uczono by, jak przygotować się świadomie do tego Okresu, pozwoliłoby znacznie większej liczbie ludzi wykorzystać okres schyłku życia ku pełnemu zadowoleniu. Być może, w niedalekiej przyszłości tydzień pracy zostanie skrócony, a jednocześnie można będzie organizować ostatni okres pracy zarobkowej, tak aby odejście z pracy odbywało się stopniowo i nie miało nagłego charakteru. Dzięki temu stworzy się każdemu człowiekowi jeszcze w okre sie pracy zawodowej szerokie możliwości rozwijani stałych zainteresowań osobistych, które będą utrzy mywały się również w okresie emerytalnym. Polepsz się przez to równowaga emocjonalna i zmniejsz w pewnym stopniu dotkliwe przeżycia związan z przejściem na rentę.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.