Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Trudność w charakteryzowaniu młodzieży

Wydłużona sytuacja przejściowości oraz wzrastająca ciągle rozpiętość między dojrzewaniem biologicznym a dorastaniem społecznym pociąga określone konsekwencje w zachowaniu się młodzieży i modyfikuje naszą wiedzę o faktach dorastania.

Druga trudność w charakteryzowaniu młodzieży polega na tym, iż według stanu obecnych badań nie można mówić o młodzieży „w ogóle” Zdaniem wielu autorów młodzież jest społecznie i kulturowo bardzo zróżnicowana. NaWet w obrębie jednej warstwy (inteligenckiej, robotniczej czy chłopskiej) istnieją grupy młodzieży różniące się od siebie sposobem spędzania czasu, zainteresowaniami, stosunkiem do obowiązków, pracy zawodowej czy społecznej, stosunkiem do szkoły, rodziny, zakładu pracy itp., a także odmienną hierarchią wartości, odmiennym nastawieniem życiowym czy sposobem reagowania na określone sytuacje. M. Kozakiewicz (1970, s. 20) twierdzi, że „młodzież jest tak zróżnicowana demograficznie, socjalnie, kulturowo, światopoglądowo, że każdy uogólniony wniosek o całości młodzieży ma zawsze przedział prawdziwości węższy od zakresu grupy społecznej, której dotyczy”.

To pluralistyczne ujęcie wieku dorastania znalazło poważną podbudowę w badaniach francuskiej autorki, Bianki Zazzo (1972). Już sam tytuł jej pracy: Oblicza młodości. Psychologia różnicowa wieku dorastania wskazuje na główną, tezę autorki, że mimo istnienia pewnych ogólnych znamion młodości nie ma adolescencji uniwersalnej, natomiast istnieje wielorakość modeli dorastania. Jeżeli adólescencja polega na wrastaniu w dorosłe życie społeczne, to ze względu na różnice kulturowe między poszczególnymi środowiskami społecznymi wrastanie to musi być również zróżnicowane (tamże, s. 384, 391). Nawet w obrębie jednej kultury, jednego społeczeństwa, jednej narodowości istnieje wiele kategorii młodzieży.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.