Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Sensomotoryczny charakter aktywności poznawczej małego dziecka

Sensomotoryczny charakter aktywności poznawczej małego dziecka uwydatnia J. P i a g e t w swej teorii stadialnego rozwoju inteligencji w ontogenezie. Inteligencja jest, zdaniem tego autora, formą zachowania się przystosowawczego, rodzajem aktywności, która nie jest dana dziecku w gotowej postaci od urodzenia, lecz rozwija się stopniowo na podstawie innych, prostszych form czynności motorycznych i sensorycznych. Każdy organizm dąży do utrzymania równowagi ze środowiskiem, która zależy od struktury organizmu oraz od właściwości środowiska. Ta adaptacja składa się z dwóch współzależnych i wzajemnie dopełniających się procesów: asymilacji, czyli przyswajania z zewnątrz przedmiotów stosownie do stadium rozwoju strukturalnego organizmu i używania ich zgodnie z poziomem organizacji tej struktury, oraz akomodacji, czyli dostosowywania własnej organizacji wewnętrznej – asymilacyjnych schematów czynnościowych–do cech środowiska i do sytuacji zewnętrznej. Wyjaśnimy bliżej znaczenie tych procesów, tak jak je pojmuje Piaget (1966).

Otóż, dziecko zaczyna przystosowywać się aktywnie do swego otoczenia tuż po urodzeniu. Początkowo adaptacja dotyczy przede wszystkim pobierania pokarmu, a więc zaspokajania potrzeb biologicznych. Noworodek wyposażony jest m.in. w bezwarunkowy odruch ssania. Gdy usta dziecka zetkną się z piersią matki lub ze smoczkiem, wykonuje ono ruchy ‚ssania, co ułatwia mu zdobycie pokarmu. Ta pierwotna umiejętność ssania staje się początkiem schematu czynnościowego, tj. wzorca wykonywania określonych czynności. Kilkutygodniowe niemowlę ssie nie tylko pierś matki lub smoczek, lecz także wiele innych, przedmiotów, które nie zaspokajają potrzeby pokarmowej, a nawet dostosowuje układ warg i języka do kształtu i wielkości tych przedmiotowi W ten sposób za pośrednictwem wrażeń kinestetyeznych odbieranych z okolic jamy ustnej zdobywa pierwsze informacje o świecie. Zorganizowana, wrodzona reakcja ssania umożliwia dziecku odróżnianie spośród bodźców otoczenia -takich, które nie mieszczą się w obrębie danego schematu-czynnościowego.. Następuje ‘wówczas akomodacja zachowania odruchowego do określonej sytuacji: niemowlę przekształca swą czynność tak, aby ją dostosować do natury przedmiotu. Na podłożu wrodzonej reakcji ssania dziecko wytwarza coraz bardziej złożone schematy czynnościowe, stopniowo różnicuje je i koordynuje, a wreszcie zespala we wzorce czynności na wyższym poziomie strukturalnym i funkcjonalnym.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.