Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Restrukturalizacja przestrzeni życiowej

Tak więc wzajemny wpływ regionów środowiska na siebie przejawia się w łatwości, z jaką dana osoba może przechodzić z jednego regionu do drugiego. Czy przemieszczenie jest także sposobem, który umożliwia przejawianie się wzajemnego wpływu regionów danej osoby? Lewin stwierdza, że nie. „Samej osoby nie można […] uważać za medium, w którym jeden obiekt dokonuje przemieszczeń z jednego częściowego regionu do drugiego” (1936a, s. 168). Mówi się, że regiony osoby komunikują się ze sobą. Region percepcyjny komunikuje się z komórkami obwodowymi regionu wewnętrzno-osobistego, a te z kolei komunikują się z komórkami o bardziej centralnym położeniu. Komórki wewnętrzno-osobiste mogą komunikować się między sobą oraz ze sferą ruchową. To, które regiony będą komunikować się ze sobą i jaką drogą komunikacja ta jest przekazywana przez wiele regionów, jest zdeterminowane po części przez takie cechy strukturalne, jak grubość granic i charakter medium, a po części przez czynniki dynamiczne.

Przemieszczanie i komunikowanie się są określane jako zdarzenia, ponieważ wynikają z interakcji faktów. Fakt, jak pamiętamy, jest reprezentowany przez region. Analogicznie zdarzenie reprezentuje interakcję między dwoma lub więcej regionami. Lewin stwierdza, że wyprowadzając z przestrzeni życiowej jakieś zdarzenie, na przykład przemieszczenie lub komunikowanie się, należy przestrzegać trzech zasad. O pierwszej z nich, zwanej zasadą powiązania (principle of relatedness), już wspominaliśmy. Głosi ona, że zdarzenie jest zawsze wynikiem interakcji między dwoma lub więcej faktami. Jeden fakt nie może spowodować zdarzenia. Konieczne są przynajmniej dwa fakty, na przykład osoba i środowisko, zanim będzie mogło nastąpić jakieś przemieszczenie. Według drugiej zasady, zwanej zasadą konkretności (principle of concreteness), tylko konkretne fakty mogą mieć skutki. Faktem konkretnym jest taki fakt, który rzeczywiście istnieje w przestrzeni życiowej. Fakty potencjalne czy możliwe, to znaczy fakty, które mogą zaistnieć kiedyś w przyszłości, lecz nie istnieją obecnie, nie mogą być przyczyną obecnych zdarzeń. Z zasadą konkretności ściśle wiąże się zasada współczesności {principle of contemporaneity), która głosi, że tylko obecne fakty mogą wpływać na teraźniejszość. Fakty z okresu niemowlęctwa czy dzieciństwa nie mogą mieć żadnego wpływu na zachowanie osoby dorosłej, chyba że faktom tym udało się przez te wszystkie lata zachować swego rodzaju egzystencję (Lewin, 1936a, s. 18-36).

Przemieszczanie i komunikowanie się nie są jedynymi zdarzeniami, które mogą zajść w wyniku oddziaływania jednego faktu (regionu) na inny fakt (region). Mogą też wystąpić inne konsekwencje. Liczba regionów może wzrosnąć lub zmniejszyć się w zależności od tego, czy nowe fakty dołączyły do przestrzeni życiowej czy też stare od niej odeszły. Położenie regionów względem siebie może się zmienić. Dwa regiony, które były oddalone od siebie, mogą się zbliżyć, a regiony bliskie mogą się oddalić. Mogą nastąpić zmiany w granicy. Granica przenikalna może się umocnić, a silna granica może zostać osłabiona. Na koniec mogą zmienić się cechy powierzchniowe regionów. Region płynny może się usztywnić, a region sztywny rozluźnić. Wszystkie te zmiany strukturalne, czyli zdarzenia, można zaliczyć do ogólnej kategorii restrukturalizacji przestrzeni życiowej (Lewin, 1951, s. 252).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.