Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Prace Sheldona

Na rysunku 13-1 przedstawiono wiele przykładowych typów somatycznych. Oprócz trzech biegunowych czy skrajnych typów budowy ciała, w których dominuje całkowicie jeden komponent, pokazano także kilka przykładów bardziej zrównoważonej budowy. Większość ludzi należy do jednego ze stosunkowo zrównoważonych typów somatycznych.

Wielu czytelnikom wydaje się, iż Sheldon w swych wczesnych pracach daje do zrozumienia, że typ somatyczny można zadowalająco określić na podstawie jednego zestawu standardowych fotografii. Później jednak stwierdził on wyraźnie, że dla dokładniejszego określenia typu somatycznego potrzebne są informacje dotyczące historii zmian wagi ciała u danej jednostki, a w idealnym przypadku – zestawy zdjęć wykonywanych w różnym czasie (Sheldon, 1949, 1954). Te późniejsze obostrzenia zdają się wiązać z wyraźniej formułowanym dążeniem do określenia podstawowego morfogenotypu. Jak już wspomnieliśmy wcześniej, typ somatyczny jest uważany za środek umożliwiający ocenę czy aproksymację podstawowych i niezmiennych biologicznych determinantów zachowania (morfogenotypu) za pomocą miar opartych w dużej części na zewnętrznym, obserwowalnym ciele (fenotypie). Według słów Sheldona:

Głównym problemem badań konstytucjonalnych było dotąd dążenie, by rzucić wstępne, taksonomiczne światło na zachowanie morfogenotypu u człowieka. Nie można jednak badać morfogenotypu bezpośrednio. Jedynie fenotyp można zobaczyć, dotknąć, zmierzyć i zważyć. Fenotyp jest żywym ciałem, takim jakie w danym momencie jest przedmiotem percepcji zmysłowej. Fenotyp z definicji nie ma czwartego wymiaru, nie ma kontynuacji w czasie. […] Ale zajmowanie się bezpośrednio genotypem jest niemożliwe, ponieważ obecnie jest tylko abstrakcją pojęciową. Było zatem konieczne wprowadzenie innego pojęcia, typu somatycznego, który nie jest ani fenotypem, ani genotypem, lecz odzwierciedleniem ciągłości, która zdaje się istnieć między tymi dwoma aspektami życia organicznego. […] Określenie typu somatycznego to dążenie do rzucenia światła na stały kraniec tego kontinuum przez wielokrotne rejestrowanie jego zmiennego krańca, który przedstawia się zmysłom w kolejnych badaniach fenotypu (1954, s. 19).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.