Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Podstawowa reguła sprzężenia zwrotnego w rozwoju

Tym, co Scott opisuje, jest fakt, iż właściwe zachowania w postaci skupiania uwagi i aktywnego uczestnictwa (motywacja do uczenia się) podtrzymywane są przez ich następstwa, które uczeń poznaje w formie znajomości wyników, czyli sprzężenia zwrotnego. Na użytek nauczania płynie stąd wniosek, iż w celu podtrzymania właściwych zachowań uwagi i uczestnictwa dostarczone przez nauczanie sprzężenie zwrotne musi być dodatnie. Jak wiemy z rozdziałów 4., 8., 9. i 10. oznacza to, że uczeń musi odnosić sukcesy. Wiemy również, że dla podtrzymania właściwych zachowań uwagi i uczestnictwa, konsekwencje nie muszą rzecz jasna, być pozytywne za każdym razem. W rzeczywistości zachowania te można bardzo silnie podtrzymywać przy stosowaniu konsekwencji dodatnich według rozkładu wzmocnienia sporadycznego. Rzecz jednak w tym, że ciągłe ujemne sprzężenie zwrotne nie pozwala na podtrzymanie tych zachowań nawet przy użyciu kar, do których często się uciekamy.

Podstawowa reguła sprzężenia zwrotnego w rozwoju budzi ostatnio duże zainteresowanie dzięki badaniom nad biologicznym sprzężeniem zwrotnym (ibiofeedback). Badania te wykazują przede wszystkim decydującą rolę, jaką biofeedback odgrywa w uczeniu się, zwłaszcza w uczeniu się regulowania wielu naszych funkcji fizjologicznych – np. częstości tętna, fal mózgowych, ciśnienia krwi, pracy mięśni zwieraczy – o których tradycyjnie sądzi się, że pozostają poza sferą świadomej kontroli. Wyniki niektórych badań (Brown, 1974) wykazują, że dzięki biologicznemu sprzężeniu zwrotnemu człowiek może nauczyć się kontrolować impulsację pojedynczego nerwu w mózgu. Główna zasada leżąca u podstaw biologicznego sprzężenia zwrotnego głosi, iż znając wyniki naszych reakcji, możemy nauczyć się regulować wszelkie czynności organizmu, w tym także te, które zwykle uważa się za nieświadome czy automatyczne. Kluczem do tej regulacji jest korekcyjne biologiczne sprzężenie zwrotne. A oto jak George Harris (1974) opisuje praktyczną zasadę biologicznego sprzężenia zwrotnego: „Procesy zachodzące w ciele wytwarzają określone fale elektryczne. Dzięki elektronicznym czujnikom i wskaźnikom często podobnym do wskazówki prędkościomierza – można je mierzyć. Obserwując wskaźnik możemy śledzić to, co dzieje się w naszym wnętrzu”™. Gdy wykonujemy jakąś reakcję, możemy natychmiast zobaczyć, czy też odczuć jej skutki w tej części naszego ciała, która została „podłączona” elektronicznie. Dzięki biologicznemu sprzężeniu zwrotnemu (znajomości wyników) jesteśmy w stanie modyfikować naszą następną reakcję, ucząc się stopniowo obniżać w ten sposób ciśnienie krwi, wyzwalać impulsy w nerwach, itp.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.