Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Początkowe zdolności i skutki braku ich stosoioania

W starszym wieku różnice indywidualne w wykonaniu pracy są zazwyczaj znaczne. Przy porównywaniu wykonania testów inteligencji przez osoby starsze i młodsze często stwierdzamy, że w znacznym zakresie ich wyniki pokrywają się ze sobą. Chociaż przeciętne wyniki ludzi starszych są niższe, jednak niektórzy z nich uzyskują wyniki równe, a nawet wyższe niż niektórzy ludzie młodzi. Ponadto różnice indywidualne zwiększają się w miarę wieku. Zjawisko to jest dosyć zaskakujące: 1) rozpiętość różnic indywidualnych wzrasta wraz z wiekiem: 2) średnie wyniki w testach spadają stale w miarę wieku: 3) każdy osobnik utrzymuje przez całe życie swą względną pozycję w swojej grupie wieku. Ze stwierdzeń tych wynika, iż szybkość obniżania się poziomu indywidualnego musi być większa u ludzi mniej zdolnych. Skoro każde z powyższych trzech stwierdzeń jest dowiedzione, wniosek nie może być pozbawiony słuszności (21-22).

Wbrew powszechnym przekonaniom (i wbrew poglądom ludzi o fair play) korzystne cechy biologiczne (a inteligencja jest jedną z nich) występują zwykle łącznie. Istnieją dowody, że osobnicy o wyższej inteligencji żyją dłużej i górują pod wieloma względami nad innymi ludźmi. „Wolno, lecz pewnie” – to popularny, acz niesłuszny pogląd. „Zdrów, mądry i bogaty” – to połączenie jest bliższe prawdy. Ludzie, którzy już we wczesnym okresie życia wykazują mniejsze zdolności, łatwiej dopuszczają do obniżenia swoich funkcji intelektualnych, ponieważ z nich nie korzystają i to nie tylko dlatego, że posiadają gorsze warunki zewnętrzne i mniej podniet. Ludzie mniej inteligentni prawdopodobnie nie znajdują zadowolenia w zajęciach intelektualnych. Sprawność umysłowa i systemy pojęciowe związane na przykład z algebrą, muzyką, pracą literacką czy czynnościami administracyjnymi „rdzewieją”, jeśli przez jakiś czas nie są wykorzystane. Jest to zjawisko, które prawdopodobnie przebiega łagodnie i umiejętności te można odnowić przez ćwiczenia. Jeśli jednak okres nieużywania tych umiejętności trwa dłużej lub występuje w późniejszych latach życia, może spowodować dezorganizację i kompletną utratę umiejętności, bowiem niećwiczone funkcje pogarszają się.

Stan zdrowia i warunki psychiczne starszego człowieka, warunki materialne i osoby z jego otoczenia mogą w znacznej mierze przyczynić się do utrzymania pewnego poziomu jego aktywności umysłowej bądź też przyspieszyć proces jej zanikania. Ten punkt widzenia oparty jest jedynie na potocznych obserwacjach i różnorodnych ‚koncepcjach psychologicznych. Dowody potwierdzające ten pogląd nie są zbierane systematycznie, a trudności związane z badaniami naukowymi problemu są oczywiste. Sugerowano, iż bierność intelektualna może (choć nie musi) pogłębiać proces pogarszania się sprawności umysłowej, jednak zarówno ten pogląd, jak i twierdzenie przeciwne, że ćwiczenia umysłowe opóźniają ten proces, nie są poparte dowodami. Obniżanie się możliwości umysłowych wraz z wiekiem wydaje się nieuniknione. Przeciwdziałać temu można jedynie przez podtrzymywanie zdrowia fizycznego i dobrego przystosowania się emocjonalnego oraz zachowanie pewnych zainteresowań umysłowych. Poczynania kompensacyjne mogą zmniejszać praktyczne konsekwencje spadku intelektualnego i pomagać w utrzymywaniu równowagi emocjonalnej.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.