Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Ocena uczenia się i nauczania

Ocena pracy ucznia wymaga od nauczyciela formułowania sądów krytycznych. Najlepiej, jeśli swojej ocenie nada on przy tym charakter subiektywny, nie zaś walor niekwestionowanej, obiektywnej prawdy. Oczywiście w pewnych przypadkach. np. przy poprawianiu zadań z matematyki czy ćwiczeń ortograficznych, ocena jakościowa jest mniej adekwatna niż w stosunku do wypracowań czy innej aktywności twórczej. Jednakże powiedzieć, że dany wyraz został napisany błędnie, albo że w dodawaniu jest pomyłka, oraz zrovsmieć, dlaczego właśnie to dziecko zrobiło tr tym momencie taki a taki błąd, to dwie różne rzeczy. Zrozumienie wymaga wnikliwego spojrzenia i osądu, ale może przynieść uczniowi większy pożytek niż samo przekreślenie czy niezaliczenie wykonanego zadania.

Herbert Kohl The Open Classrootn (..Otwarta klasa „) w nauce?” Dyskusję naszą rozpoczęliśmy od przedstawienia ogólnego celu kształcenia, jakim jest zmiana zachowania uczniów. Mając w pamięci ten nadrzędny cel a także tezę, że uczniowie uczą się tego, na czym skupiają uwagę i co jest przedmiotem ich ćwiczeń, podjęliśmy poznawcze w swej istocie, zadanie analizy tego, co nazwaliśmy treścią i procesem uczenia się i nauczania (część I).

Jak jednak widzieliśmy, uczenie się i nauczanie to coś więcej niż tylko opis i analiza treści, które mają być przyswojone, i określenie niezbędnych ku temu warunków. Kształcenie ma również ważny czynnik emocjonalny. Musimy wiedzieć, jak pomóc uczniom w uczestniczeniu w zadaniach i w odnoszeniu z nich korzyści, jak ich przekonać, że nauka jest bardzo ważna, jak im ułatwić przekształcenie się w jednostki zdolne do kierowania własnym postępowaniem (część II).

Dysponując wiadomościami o uczeniu się i nauczaniu zebranymi w częściach I i II mogliśmy podjąć analizę piagetowskiej teorii adaptacji rozwojowej. Jest to szeroka teoria oparta na przesłankach biologicznych. Wychodząc od idei Piageta oraz badaczy pracujących w dziedzinie genetyki, biochemii i fizjologii oraz wykorzystując to, czego nauczyliśmy się już wcześniej, zdołaliśmy sformułować nadrzędne reguły rozwoju. Wiele spośród tych reguł ma dość oczywiste implikacje dla kształcenia. Zyskaliśmy dzięki nim perspektywę niezbędną do zrozumienia postulatów Brunera wobec tak bardzo potrzebnej teorii nauczania. Taka teoria, mimo swej niekompletności i braku precyzji, stanowi dla nas ogólną podstawę, z której możemy wywieść dowolną liczbę metod dydaktycznych dostosowanych do poszczególnych potrzeb określonych jednostek, mając przy tym możliwość zbadania, czy są one uprawnione z teoretycznego punktu widzenia (część III). Teraz już możemy się zająć trzecim ważnym pytaniem, w obliczu którego staje każdy nauczyciel: „Jak mogę sprawdzić skut&zność ich uczenia się a mego nauczania?”

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.