Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

NORMY CZ. II

Tabu oznacza obyczaje proskryptywne, czyli takie, które określają, czego nie powinno się robić. Społeczeństwa najczęściej mają tabu dotyczące związków seksualnych i małżeńskich między bliskimi krewnymi ( „tabu kazirodztwa”) oraz jedzenia ludzkiego mięsa. Naruszenie tabu i innych obyczajów pociąga za sobą o wiele bardziej surowe sankcje niż niestosowanie się do zwyczajów. Sankcje te mogą obejmować uwięzienie, wygnanie, a nawet śmierć.

Pojęciowe rozróżnienie między zwyczajami a obyczajami (dokonane po raz pierwszy przez Sumnera, 1906) jest stosunkowo jasne. Jednak trudno niekiedy zakwalifikować specyficzne zachowanie do jednej lub drugiej kategorii. Dobrym przykładem może być fakt zbezczeszczenia flagi. Dla niektórych jest on zaledwie naruszeniem zwyczaju, zasługującym, co najwyżej, na naganę. Dla innych stanowi poważne naruszenie obyczajów społecznych i zasługuje na surową karę.

Prawa. Prawa są normami ustanowionymi i wymuszanymi przez władzę polityczną społeczeństwa. Kiedy prawa te są spisane i skodyfikowane, określa się je jako „ustawodawstwo”. W niektórych społeczeństwach prawo przekazuje się w formie ustnej: nazywamy to „prawem zwyczajowym”. W każdej formie, prawo stosuje się do zachowań uważanych za istotne dla społeczeństwa. W znacznej mierze obecna debata nad zasadnością wprowadzania praw regulujących zachowania seksualne zgadzających się na stosunek dorosłych, jest konsekwencją różnicy opinii na temat tego, czy zachowanie seksualne jest kwestią osobistego „smaku” lub stylu (zwyczaj), czy też jest działaniem mającym istotne znaczenie dla społeczeństwa (obyczaj).

Znaki. Znaki są reprezentacjami, przedstawieniami zastępującymi coś innego niż one same. Istnieją dwa rodzaje znaków: znaki naturalne i konwencjonalne (symbole). Znak naturalny ma wewnętrzny, immanentny związek z tym, co przedstawia. Na przykład: specyficzny zapach jest znakiem mówiącym, że w pobliżu znajduje się skunks. Między zapachem a skunksem zachodzi wewnętrzny związek. Posłużmy się jeszcze jednym przykładem: kiedy widzimy dym, domyślamy się, że coś się pali. Dwa elementy – dym i pożar – są z sobą związane. Nie tworzymy tego związku, ale musimy nauczyć się go rozpoznawać.

Symbole. Symbole (albo znaki konwencjonalne) nie mają „naturalnego” pochodzenia: są arbitralnie stworzonymi przedstawieniami (słowami, gestami, przedmiotami, obrazami), które zyskują znaczenie dzięki umowie (konwencji) społecznej. Flaga, na przykład, jest tylko kawałkiem materiału o pewnym kształcie, kolorze i wzorze. Mimo to ludzie umierają w jej obronie, ale nie robią tego dla kawałka materiału, lecz dla tego, co ów materiał przedstawia, dla przypisywanego mu znaczenia. Flaga to symbol narodu odzwierciedlający wszystko, co jest ważne dla tego społeczeństwa. Weitman (1973) wykazał, że analiza znaczenia przypisywanego przez społeczeństwo fladze pozwala zrozumieć istotne aspekty jego kultury.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.