Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Natura i funkcja informacji zwrotnej w nauczaniu – kontynuacja

Błock wyjaśnia też związek celów dydaktycznych z cyklem nauczania- -uczenia się opartym na systemie korekcyjnych informacji zwrotnych. Podkreśla on, że czynnikiem, który zapewnia skuteczność całej procedury, jest systematyczne dokonywanie pomiarów względem kryterium wywodzącego się bezpośrednio z celów dydaktycznych. Omawiając w rozdziałach 4. i 12. metodę uczenia się opanowywania wspominaliśmy o tym, że testy diagnostyczne stosuje się w trakcie przebiegu procesu dydaktycznego, aby sprawdzić, na ile poszczególni uczniowie zbliżają się do celu. Opierając 229

Ocena się na uzyskanej w ten sposób informacji zwrotnej można, w razie potrzeby, kształtująca to… przedsięwziąć czynności korygujące (takie, jak ponowne poinstruowanie całej klasy, douczanie indywidualne przez nauczyciela lub innych uczniów, zastosowanie materiałów programowych i urządzenia uczącego). Zauważmy, że koncepcja powtarzającego się cyklu dydaktycznego nie pojawia się tu po raz pierwszy. Cykl ma centralne znaczenie dla Skinnera (1968), czemu daje on wyraz w swej definicji nauczania (rozdział 8.). Tenże cykl występował też jako integralny element rozmaitych metod nauczania, np. metody Montessori czy uczenia się przez opanowywanie (rozdział 12.). Należy podkreślić cykliczny charakter zarówno nauczania, jak i uczenia się, by wyraźnie uzmysłowić sobie niekompletność pojmowania tych procesów w sposób liniowy i jednokierunkowy. Przebieg nauki szkolnej trzeba postrzegać jako proces dwukierunkowy, na który składają się odpowiedzi uczniów, sprawdzanie ich wyników i spożytkowywanie informacji zwrotnej przy następnych odpowiedziach, które będą się sukcesywnie przybliżać do celów pracy.

Proces nauczania trzeba postrzegać jako cykl korekcyjnego sprzężenia zwrotnego zarówno w odniesieniu do jednostek, jak i do grup (także przy przechodzeniu od grupy do grupy), dla określonego celu dydaktycznego. Tylko przy takim ujęciu istnieje szansa doskonalenia. Żeby ją wykorzystać, musimy sobie odpowiedzieć na dwa ważne pytania: jak zapewnić korygującą informację zwrotną poszczególnym uczniom w klasie i w jakim momencie informacja ta może być najbardziej przydatna. Rozdział 8. podsuwa nam kilka pomysłów rozwiązania tych problemów przy zastosowaniu materiałów programowanych i maszyn uczących. Powinniśmy jednak pamiętać, że zwrotna informacja korygująca ma służyć przede wszystkim modyfikacji procesu dydaktycznego, bowiem niewielkie są szanse zwiększenia skuteczności uczenia się bez poprawy nauczania. Kiedy uczniowie, tak jak Lusia z klasy pana Owena, mówią, że „zawsze byli uczniami „C”, jest całkiem możliwe, że jak wyraziła się Anna, „mieli oni zawsze nauczycieli «C»: takimi zaś są ci, którzy traktują nauczanie jako jednokierunkowe przerobienie materiału, nie zaś jako cykl stwarzający możliwości systematycznego ulepszania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.