Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Musica Medica

Niemal powszechne słuchanie muzyki, zwłaszcza przez młodzież przy wykorzystaniu coraz bardziej nowoczesnej aparatury odtwarzającej, wynika z czerpania przyjemności obcowania z nią i intuicyjnego, nie zawsze uświadomionego, doznawania wspomagania energetycznego. Neurofizjologiczna struktura człowieka stwarza bowiem wielorakie możliwości stymulacji złożonych procesów organizmu i sterowania nimi, m.in. poprzez muzykę.

Tradycyjny i stosowany od wielu lat sposób przekazywania tzw. muzyki mechanicznej, nagranej na kasetach lub płytach, polega na emisji warstwy akustycznej odbieranej głównie słuchem. O wiele pełniejsze wrażenia zapewnia wysłuchanie utworu muzycznego wykonywanego np. w sali koncertowej o dobrej akustyce – wówczas ciało odbiera drgania fali dźwiękowej, a zwłaszcza niższe częstotliwości.

Zaobserwowanie tej różnicy było prawdopodobnie inspiracją do powstania w latach czterdziestych ubiegłego stulecia terapii „wibro-akustycz- nej”, której pomysłodawcą był szwedzki psychiatra A. Pontvik. Traktował on muzykę nie tylko jako zjawisko estetyczne, ale także fizyczne – jako spójną strukturę piękna i drgań zmiennej częstotliwości. Dzięki tej złożoności pacjent – słuchacz jest poddawany oddziaływaniu „praform harmonicznych”, które odbiera na zasadzie „rezonansu psychicznego”. W latach pięćdziesiątych ubiegłego wieku niemiecki psychiatra H. Teirich również zastosował w terapii wibracje akustyczne w połączeniu z technikami relaksacyjnymi.

Szersze zainteresowanie metodami muzykoterapeutycznymi wykorzystującymi wibracje nastąpiło w latach osiemdziesiątych XX w. głównie w krajach skandynawskich, Japonii, a także w Stanach Zjednoczonych. Na ten temat pisali m.in. Ch. Schwabe (1972) i E. Galińska (1993).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.