Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

MIŁOŚĆ PŁCIOWA A ŻYCZLIWOŚĆ SPOŁECZNA CZ. II

Przechodzimy teraz do sprawy drugiej. Wspomnieliśmy już o tym, że soejologowie i psychologowie społeczni w swych podręcznikach zazwyczaj w skąpym tylko zakresie zajmują się miłością. Pozostaje to może w związku z faktem, że najbardziej popularna forma miłości to miłość płciowa, a ona właśnie zdaje się mieć pod pewnymi względami charakter aspołeczny czy też nawet antyspołeczny. Mówi się o pewnym antagonizmie zachodzącym między uczuciami seksualnymi a społecznymi. Z tej racji socjolog czy psycholog, uznający ten antagonizm, a zainteresowany oczywiście przede wszystkim uczuciami i stosunkami społecznymi, pozostawia zagadnienie miłości płciowej na uboczu. Będzie może rzeczą słuszną zapoznać się po trosze ze stanowiskiem tych, którzy przeciwstawiają pociąg płciowy istotnej społecznej życzliwości, niezależnie od tego, czy stanowisko to uznamy za słuszne.

Bardzo zwięzły, jasny przegląd wchodzących tu w grę momentów podaje w swojej książce J. C. Flugel1. Autor ten podkreśla fakt, że miłość płciowa łączy wprawdzie ściśle ze sobą dwoje ludzi, którzy przedtem mogli być sobie zupełnie obcy, ale to złączenie dokonuje się często równolegle z częściowym wyłączeniem tej pary z reszty społeczeństwa. Uczucia seksualne prowadzą do pewnego zamknięcia się w wąziutkim dwuosobowym kółeczku (dyadzie) z równoczesnym odseparowaniem się od szerszego kręgu, do którego dane osoby należą. Odpowiada temu stanowi rzeczy powiedzenie, które stosunek dwojga zakochanych w sobie ludzi nazywa „egoizmem w dwójkę” (égoisme a deux).

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.