Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Metodologia psychohistoryczna

Rola wielkiego człowieka polega przede wszystkim na tym, że uosabia on i ofiaruje jednoczący i wyzwalający pogląd na świat – który jednocześnie jest niezbędny dla jego pełnej konfliktów tożsamości – i daje im poczucie nowej i szerszej tożsamości zbiorowej. Wspólny pogląd na świat zespala ludzi w skuteczną siłę zdolną do przeprowadzania zmian. Osobowość i pogląd na świat Lutra doprowadziły do Reformacji, Gandhiego – do wyzwolenia Indii, Jeffersona – do amerykańskiej demokracji, Lenina – do komunizmu rosyjskiego, a Mao Tse-tunga – do komunizmu chińskiego.

Metodologia psychohistoryczna. Erikson sformułował dość ścisłe reguły określające, jak powinno się przeprowadzać studia psychohistoryczne (1975). Po pierwsze, należy pamiętać, że interpretacja każdego stwierdzenia danej osoby dotyczącego jej własnego życia musi uwzględniać kilka zagadnień. W jakim momencie życia osoba ta wypowiedziała to stwierdzenie? W jakim stopniu stwierdzenie wypowiedziane w określonym momencie pasuje do całej historii jej życia? Co działo się w jej świecie w czasie, gdy zanotowano tę informację? Jak te zdarzenia zachodzące w ówczesnym świecie wiążą się z całym procesem historycznym? Na przykład Erikson musiał podjąć próbę znalezienia odpowiedzi na te pytania, gdy analizował i interpretował autobiografię Gandhiego, która powstała, gdy Gandhi miał już prawie sześćdziesiąt lat.

Ponadto, gdy ocenia się trafność interpretacji jakiegoś zdarzenia z historii życia danej osoby, zapisanego przez tę osobę czy przez kogoś innego, zdarzenie to powinno być „zgodne ze stadium rozwojowym, w którym jakoby się wydarzyło” (1975, s. 128), a także prawdopodobne w zestawieniu z całym przebiegiem życia danej osoby. Prawdopodobieństwo tego, że jakieś zdarzenie rzeczywiście zaszło w życiu danej osoby, jest większe, jeśli można wykazać, że zdarzenie to występowało powszechnie „w ówczesnej kulturze danej społeczności oraz […] w historii tej kultury” (1975, s. 132-133). Tak więc głęboka wiedza o społeczeństwie, w którym dana osoba żyła, obejmująca nie tylko okres jej współczesny, lecz i czasy dawniejsze, jest dla biografa równie ważna, jak znajomość wydarzeń z jej życia. Osoba ta jest bowiem nie tylko twórcą historii, lecz i jej wytworem.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.