Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Nie ma jednej, typowej „rodziny białaczkowej”

Wyniki przedstawionych badań pozwalają na sformułowanie wniosków praktycznych dla rodzin z dzieckiem chorym na białaczkę oraz dla szerokiego grona kapelanów, psychologów, pedagogów, lekarzy i personelu medycznego, którzy na co dzień służą dzieciom leczonym na białaczkę i ich rodzinom. Mogą być również pomocne dalszej rodzinie i wolontariuszom, którzy mimo sporadycznych kontaktów z „rodzinami białaczkowymi” potrzebują pewnego minimum wiadomości, czym jest białaczka, jak funkcjonuje rodzina z tą chorobą oraz jak skutecznie pomóc takiej rodzinie. Osoby te należą bowiem do grupy wsparcia.

Wymienione postulaty wynikają z podsumowania dotychczasowych rozważań, ale nie stanowią zamkniętej całości. Są raczej propozycją zwrócenia uwagi na te wymiary, które pozwoliło dostrzec ujęcie systemowe „rodzin białaczkowych”.

Nie ma jednej, typowej „rodziny białaczkowej”. Chcąc podjąć próbę skutecznej pomocy, należy zwrócić uwagę, że są różne typy takich rodzin. Zapoznanie się z faktem, że istnieją różne typy „rodzin białaczkowych”, domaga się odpowiedzi na pytanie, z jakiego typu rodziną mamy do czynienia? Stwierdzenie, że konkretna „rodzina białaczkowa”, której staramy się pomóc, należy do pierwszego, drugiego czy trzeciego typu, domaga się zwrócenia szczególnej uwagi również na inne ważne wymiary funkcjonowania rodziny. Należą do nich m. in. status materialny po chorobie, warunki mieszkaniowe, konflikty małżeńskie przed chorobą i inne. Uwzględnienie typu, do którego należy dana rodzina, musi ukierunkować sposób pracy z nią. Wniosek ten adresowany jest przede wszystkim do duszpasterzy i psychologów mających na co dzień kontakt z takimi rodzinami.

Choroba wymaga, by rodzice ustalili nowy podział obowiązków. Nie powinno dochodzić do takiej sytuacji, w której obciążenia wynikające z leczenia dziecka są udziałem tylko matki lub tylko ojca. Oboje rodzice powinni aktywnie uczestniczyć w leczeniu, być obecni (na zmianę) przy dziecku. Matka i ojciec powinni wiedzieć, na jakim etapie leczenia znajduje się dziecko i jakie mogą być skutki uboczne leczenia. Rodzice rodzin „radzących sobie” są przykładem właściwego podejścia do nowej sytuacji.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.