Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Częstość występowania białaczek u dzieci i u dorosłych

Przedstawiona częstotliwość występowania zmienia się w zależności od wieku i płci. Krzywa obrazująca częstotliwość ALL jest najwyższa w wieku 3-5 lat. W tym okresie ma miejsce 40% wszystkich białaczek dziecięcych. Liczba białaczek ANLL wzrasta systematycznie wraz z wiekiem. Przy tym nieco częściej dotyczy to płci męskiej, szczególnie w wieku 6-15 lat, kiedy to około 60% chorych stanowią chłopcy (Altman, Schwartz 1983).

Próbę wyjaśnienia etiologii nowotworów, która następnie wskazała kierunek badań, podjął Rudolf Virchow. W opublikowanym w latach 1863-67 dziele Die krankhalten Geschwülste skonstruował pierwszą teorię stanowiącą punkt zwrotny w rozwoju onkologii. Koncentrowanie badań na komórce stanowiącej podstawową rolę w organizmie, przyczyniło się do rozwoju cytologii i histologii oraz pozwoliło zlokalizować chorobę (powodującą namnażanie się komórek) i podjąć walkę, by nie dopuścić do rozwoju procesu chorobowego. Teoria ta była szczególnie ważna, ponieważ mówiła nie tylko o istocie nowotworów i ich powstawaniu, ale również wytyczyła nowe kierunki badawcze zarówno w zakresie onkologii doświadczalnej, jak i klinicznej. Jednocześnie wywarła ona wpływ na powstanie innych teorii, m. in. teorii Thierscha i Waldeyera, które powstały niejako w wyniku polemiki z teorią Virchowa (Süss, Kinzel, Scribner 1977 s. 248).

Koncentrując uwagę na etiologii chorób rozrostowych układu krwiotwórczego, należy stwierdzić, że patogeneza ostrej białaczki limfoblastycz- nej nie jest znana. Hipoteza robocza oparta jest na założeniu, że limfoblasty są fenotypowo heterogenną, klonalną proliferacją prymitywnych komórek limfoidalnych. Komórki te są zatrzymywane w różnych stadiach swego różnicowania, przebiegającego w ten sam sposób jak dojrzewanie każdej innej prawidłowej komórki limfoidalnej. Założenie to służy do stworzenia klasyfikacji ostrej białaczki limfoblastycznej (ALL) w oparciu o fazę różnicowania, którą osiągnął limfoblast białaczkowy, zanim jego dalsze różnicowanie i dojrzewanie zostało zahamowane. Istotnym jest podkreślenie, że limfoblasty białaczkowe mają podobne antygeny i receptory jak prawidłowe limfocyty. Nie stanowią one (jak w przypadku guzów litych) komórek „odróżnicowanych”, o odmiennym fenotypie. Przeciwnie, komórki te są odbiciem klonałnej ekspansji i selekcji ilościowo nielicznych typów komórek, które zachowują nadal prawidłowy obraz ekspansji genetycznej. Istotą zaburzenia w ostrych białaczkach jest stabilizacja komórek o fenotypie, który w warunkach prawidłowych jest fenotypem przejściowym, i który w tych warunkach stanowi znikomą liczbę komórek danej linii limfoidalnej (por. Steffen 1983 s. 185 i nn.). Przykładem na to jest fakt, że wiele dzieci z ALL ma limfoblasty, które wykazują ekspresję antygenów LA oraz CALLA. Antygeny te nie są specyficzne dla białaczki, gdyż stwierdzane są także w prawidłowych progenitorowych komórkach limfoidalnych we wczesnych stadiach różnicowania komórek B.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.