Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Cechy indywidualnotypologiczne a siła układu nerwowego

Jak widać z tabeli 1, bardziej wyraziste okazały się różnice w dyskryminancie zestawionej z prostych wskaźników siły układu nerwowego: poziom istotności różnic średnich wartości powiększył się z 5% w oddzielnych wskaźnikach do 1% w dyskryminancie. Jeszcze bardziej widoczny rezultat otrzymano we wskaźnikach wegetatywnych i psychofizjologicznych: we wszystkich trzech grupach wskaźników różnice między „silnymi” i „słabymi” badanymi są istotne statystycznie w dyskryminancie, podczas gdy w oddzielnych wskaźnikach różnice te są nieistotne.

Z 9 psychologicznych wskaźników obliczono jeszcze jedną dyskryminantę, do której, prócz przedstawionych w tabeli 1, weszły wskaźniki zapamiętywania obrazów i nazywania przedmiotów, a także wskaźniki orientacji przestrzennej i uogólnienia. Jak wynika z ryc. 1, na podstawie każdego z tych wskaźników oddzielnie prawie nie ma możliwości odróżnienia „silnych” od „słabych” (na rycinie przedstawiono wartość wskaźnika najbardziej różnicującego spośród 9).

Dokonanie tego na podstawie dyskryminanty jest o wiele łatwiejsze: sfera pograniczna między „silnymi” i „słabymi” występuje wystarczająco wyraźnie (jest tylko jeden wypadek „przejścia” granicy).

W ten sposób pogląd o możliwości pełniejszego przejawiania się cech układu nerwowego (w danym przypadku siły) w całym kompleksie cech, a nie w oddzielnych wskaźnikach, został w pełni potwierdzony, chociaż oczywiście wymaga on dalszej weryfikacji.

Trzecie pytanie odnosi się do charakteru i wielkości związków korelacyjnych pomiędzy różnymi cechami indywidualno-typolo- gicznymi a siłą układu nerwowego. Jak wynika z danych przedstawionych w literaturze, w wielu wypadkach różnice w wielkości współczynnika korelacji dają się zaobserwować u różnych gatunków zwierząt lub u badanych w różnym wieku. Czy nie występują podobne różnice w czynniku typologicznym siły układu nerwowego? Żeby odpowiedzieć na to pytanie, wyróżniliśmy w dwóch pracach oddzielne korelacje dla badanych grup „silnych” i „słabych”.

Rezultaty zestawienia matryc korelacyjnych nie ujawniły jakiejś ogólnej tendencji we wpływie siły układu nerwowego na charakter związków korelacyjnych pomiędzy różnymi wskaźnikami. W jednych grupach wskaźników przewagę mieli „silni”, w innych „słabi”3. Jednak sam fakt istnienia różnic nie tylko w wielkości, ale także w znaku korelacji, wystąpił w wielu przypadkach wystarczająco wyraźnie.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.