Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Boss i rozwój egzystencji

Psychologowie egzystencjalni odrzucają także wyjaśnienia genetyczne, takie jak powoływanie się na doświadczenia z wczesnego dzieciństwa, jako przyczyny zachowań późniejszych, a w swych pracach nie kładą nacisku na określone następstwo zjawisk rozwojowych, które charakteryzuje dorastającą jednostkę. Jednakże, z drugiej strony, utrzymują oni, że cała egzystencja jednostki jest zjawiskiem historycznym. Boss na przykład stwierdza, iż: „Cała historia Dasein jest nieodłącznie obecna w każdym momencie”. Historii tej nie tworzą poszczególne etapy rozwoju, lecz odmienne sposoby egzystencji. Sposób egzystencji niemowlęcia jest inny niż sposób egzystencji dziecka, a ten ostatni różni się od sposobu egzystencji osoby dorastającej, jednakże różnice te nie wyjaśniają jeszcze samych sposobów egzystencji.

Jak twierdzi Boss, wyjaśnienia genetyczne mogą być brane pod uwagę jedynie po uprzednim zrozumieniu teraźniejszych zjawisk w ich własnej istocie. Kiedy osiągnie się już takie zrozumienie, wyjaśnienia genetyczne wydają się tautologiczne, ponieważ nie wnoszą nic nowego do tego, co już jest znane. Człowiek może zachowywać się dzisiaj tak samo jak wczoraj – albo tak samo jak w dzieciństwie – ponieważ znaczenie tego, z czym się spotyka, jest dla niego takie samo jak w przeszłości. Wtedy i tylko wtedy można powiedzieć, że ktoś jest motywowany przez przeszłość, ale nawet ta motywacja jest określana przez aktualne bycie-w-świecie. Jemy dzisiaj nie dlatego, że jedliśmy wczoraj, ale dlatego, że nasz obecny nastrój czy nastawienie oświetla świat w określony sposób. Prawdą jest, że możemy pamiętać to, co robiliśmy wczoraj, i powtarzać wczorajsze czynności, ale powtórzenie wynika ze znaczenia, jakie dzisiaj ma dla nas dana czynność. Inaczej mówiąc: psychologia egzystencjalna nie posługuje się pojęciem nawyku jako zasadą wyjaśniającą.

Boss wskazuje, że przebywanie w świecie oznacza zawsze jednoczesne przebywanie w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Kiedy przypominamy sobie coś, co zaszło w przeszłości, oznacza to, że nasza egzystencja tu i teraz otwarta jest na przyszłość. To nie my żyjemy w przeszłości, lecz przeszłość żyje w nas. Podobnie kiedy oczekuje się czegoś, co ma nastąpić w przyszłości, nasze Dasein jest w danej chwili otwarte na przyszłość. Perspektywa czasowa egzystencji poszerza się lub kurczy obejmując większą lub mniejszą część przeszłości i przyszłości. Kiedy mówimy o jakimś człowieku: „On żyje przeszłością” lub „ona żyje chwilą obecną”, zwracamy uwagę na ten istotny aspekt egzystencji. Ideał polegałby na otwarciu Dasein na całą przeszłość i całą przyszłość jednostki, a także na całą jej teraźniejszość.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.