Profesjonalny psycholog z Katowic. Dobra i tania pomoc psychologiczna w Katowicach.

Badania Carmichaela

Na podstawie badań, w których ograniczano możliwość ćwiczenia w zakresie wykonywania takich funkcji, jak pływanie, fruwanie, raczkowanie czy siedzenie, trudno jest sformułować wnioski cgólne dotyczące czynników determinujących badane reakcje.

Badania Carmichaela, Dennisa oraz obserwacje dotyczące niemowląt z plemienia Hopi często przytacza się dla udokumentowania wrodzonego charakteru tych czynności (Morgan, 1956). Można jednak wątpić w słuszność takiej interpretacji. Czynności te, a przynajmniej pewne ich komponenty, mogły zostać wykształcone we wcześniejszej fazie rozwoju lub nawet w okresie, kiedy rozwój badanej funkcji był mechanicznie zahamowany: gdy niemowlęta były skrępowane lub gdy rozwijano je dla wykonania czynności higienicznych: gdy ptaki miały unieruchomione skrzydła, a na kijanki działał chloretan. Na ich podstawie można natomiast stwierdzić, że ograniczenie ćwiczenia w pewnych przypadkach nie powoduje opóźnień w rozwoju. Wyniki obserwacji zachowania się Bolka i Stasia wskazują, że jeśli nawet ograniczanie ćwiczeń powoduje opóźnienie w rozwoju, to znikoma liczba ćwiczeń wystarcza do wyrównania braków. Tak było w przypadku nabywania umiejętności mycia się, posługiwania łyżeczką, picia z kubka czy chodzenia po schodach. Interpretacja tych faktów jest trudna. Mogą one nasuwać przypuszczenie, że tylko dzięki uwarunkowaniu genetycznemu tych czynności można było osiągnąć tak szybko pożądane rezultaty. Równie słuszne wydaje się jednak przypuszczenie, że czynności te zostały wyuczone. Krótszy okres ćwiczenia potrzebny dla ich sprawnego wykonywania przez obu chłopców w porównaniu z okresem ćwiczenia dzieci wychowanych w normalnych warunkach mógł być spowodowany uprzednim wyćwiczeniem poszczególnych komponent tych reakcji w okresie, kiedy chłopcy przebywali w domu rodziców. Nie szukając rozstrzygnięcia na korzyść żadnej z przytoczonych interpretacji na podstawie przypadków przedstawionych przez Wandę Szuman i Davisa, możemy stwierdzić, że dla wywołania obserwowanych przez nich reakcji konieczne jest działanie odpowiednich bodźców, których brak było w środowisku rodzinnym dzieci. Jakie są to bodźce i jaki jest mechanizm nabywania tych umiejętności wykażą, być może, dalsze wnikliwe badania.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.